با دشمنانش ، كوشندگان به يارى اوليائش ، و پاسدارانِ دوستانش بر آن گذشتند . » و اين شهادتِ حقى است كه از دهان امام معصوم - امام صادق عليه السلام - بيرون آمد كه راه عباس عليه السلام راه اهل بدر بود . بدريان كه‌اند ؟ آنان كسانيند كه در تحكيم پايه‌هاى رسالت الهى ياورى كردند و در دفاع از رسول‌خداى صلى الله عليه و آله دل به نبرد سپردند ؛ و آنان‌كه كم بودند و با دشمنانى روياروى شدند كه به شمار و توان از ايشان بيش بودند . و عباس عليه السلام و ياران حسين عليه السلام چنين بودند . در برابر ارتداد تحريفگرانهء بنىاميّه در تحكيم اصول حق ياورى كردند و با دشمنان بدخو روياروى شدند و جنگيدند تا كشته شدند . و تقدير الهى اين بود كه شهادتشان را كمكى به رسالتشان قرار دهد و خونشان را شهادتى بر درستيشان . و [ اين ] رويارويى نيازمند برترين مراتب خلوص و شكيبايى و كوشش در دفاع از حق و دوستان خداى بود . و از اين رو سترگترين نبرد و والاترين رزم و برترين درجهء شهادت بود . و گفتهء امام‌صادق عليه السلام را در زيارت عمويش عباس عليه السلام - پس از اين شهادت زيباى شگفت - مىخوانيم كه : « خداى پاداشت دهاد . برترين پاداش ، و بيشترين پاداش ، و فراوان‌ترين پاداش . و ماندنىترين پاداش كه به كسى از پايداران بر بيعتش و پاسخ‌دهندگان دعوت و فرمانبران ولىّ امرش مىدهد . »